Хятадын эрүүл мэндийн өндөр зардал хэрэглээг хязгаарлаж, хуримтлалыг нэмэгдүүлж байна

АНУ-д зарцуулах боломжтой орлогын 9.9 орчим хувийг эрүүл мэндийн зардал эзэлдэг нь дэлхийд хамгийн өндөр үзүүлэлт болжээ. Хотын Хятадад энэ үзүүлэлт 5.4 хувь байгаа нь Канадынхаас ялимгүй өндөр байна. Гэвч орлогын түвшний ялгааг хамтад нь авч үзвэл, Хятадын өрхүүдийн хувьд эрүүл мэндийн төлбөр нь хэрэглээний шийдвэрт илүү хүчтэй дарамт болж байна. Өрхийн орлого харьцангуй бага үед зайлшгүй шаардлагатай зардлын өчүүхэн өөрчлөлт ч өдөр тутмын хэрэглээг хумих, мөнгөө хадгалах хандлагыг нэмэгдүүлэхэд хүргэдэг.

АНУ-ын нэг хүнд ногдох зарцуулах боломжтой орлого өнгөрсөн оны эцэст 68,289 ам.доллар байсан бол Хятадад 43,377 юань буюу ойролцоогоор 6,400 ам.доллар байжээ. Энэ зөрүү нь эрүүл мэндийн зардлыг ижил хувь хэмжээгээр хэмжихэд өрхүүдэд үзүүлэх бодит дарамт өөр байж болохыг харуулж байна. Хотын Хятадад зарцуулах боломжтой орлогын 5.4 хувь нь эрүүл мэндийн салбарт чиглэж байгаа ч орлогын суурь бага тул үлдэж буй мөнгөний хэмжээ хязгаарлагдмал байна. Ийм нөхцөлд өрхүүд худалдан авалтаа нэмэхээс илүүтэй ирээдүйн эмчилгээ, эрүүл мэндийн болзошгүй зардалд зориулж хуримтлал үүсгэхийг илүүд үзэж байна.

Хот, хөдөөгийн ялгаа энэ дарамтыг улам тодруулж байна. Хятадын хотын оршин суугчдын зарцуулах боломжтой орлого 56,502 юань байсан нь хөдөөгийн 24,456 юаниас хоёр дахин их байв. Харин хөдөөгийн оршин суугчид орлогынхоо 8.7 хувийг эрүүл мэндэд зарцуулдаг байна. Орлого бага, эрүүл мэндийн зардлын эзлэх хувь өндөр байгаа нь хөдөөгийн өрхүүд хэрэглээгээ танах эсвэл орлогынхоо илүү хэсгийг хуримтлалд хадгалах шаардлагатай болж байгааг харуулж байна.

Хөдөөгөөс хотод ажиллаж буй иргэдийн хуримтлалын түвшин ойролцоогоор 14 хувь байсан бол хотын бүртгэлтэй иргэдийнх 6 орчим хувь байжээ. Энэ ялгаа нь зөвхөн орлогын хэмжээгээр тайлбарлагдахгүй, эрүүл мэндийн зардал болон ирээдүйн санхүүгийн эрсдэлийн талаарх болгоомжлол өрхийн зан төлөвт нөлөөлж байгааг харуулж байна. Эрүүл мэндийн төлбөр өндөр байх тусам өрхүүд өнөөдрийн хэрэглээгээр дамжуулан эдийн засагт мөнгө оруулахын оронд нөөц бүрдүүлэхэд анхаарна. Тиймээс хэрэглээний сул байдал нь орлого нэмэгдэхгүй байгаагаас гадна өрхүүд орлогоо хэрхэн хуваарилж байгаатай холбоотой болж байна.

Судлаач Ижи Сюй, Фань Жан нар нийгмийн зардлыг нэмэгдүүлэх нь хэрэглээг өсгөнө гэж үзсэн. Өрхүүд эрүүл мэндийн зардлын эрсдэлийг дангаараа үүрэх шаардлага багасвал орлогынхоо илүү хэсгийг хэрэглээнд чиглүүлэх боломжтой болно. Гэхдээ судлаачид орон сууцны үнэ буурсан нь хэрэглээнд дарамт учруулж, өрхийн хуримтлалыг өндөр түвшинд хадгалж байна гэж тайлбарласан. Эрүүл мэндийн зардлын дарамт, орон сууцны үнийн бууралт зэрэг хүчин зүйлс хуримтлалын хандлагыг сааруулахгүй бол хэрэглээ сэргэх явц удааширч, эдийн засгийн шинэ өсөлтийн загварт шилжихэд хүндрэл үүсэж болзошгүй.