Сингапурын Дээд шүүх хуучин найз бүсгүйдээ зарцуулсан мөнгөө нэхэмжилсэн эрийн гомдлыг хэрэгсэхгүй болголоо

Сингапурын Дээд шүүх Чандер Агарвал хуучин найз бүсгүй Фелисиа Лид холбоотой гаргасан нэхэмжлэлийг хэрэгсэхгүй болгож, хамтын амьдралын үеэр гарсан зарцуулалтуудыг “сайн дураар” хийсэн гэж үзлээ. Агарвалын нэхэмжлэлд S$468,000 буюу 369,000 ам.долларыг буцаан гаргуулах тухай тусгасан. Тэрээр харилцааны үеэр гарсан олон төрлийн зардлыг хүүгүй зээл байсан гэж маргасан ч шүүх уг байр суурийг дэмжсэнгүй.

Шүүхийн дүгнэлтээр, энэ маргаан нь романтик харилцааны хүрээнд өгсөн мөнгө, тансаг бэлэг, төлбөрүүдийг дараа нь “зээл” болгон хувиргаж нэхэмжлэх оролдлого байсан гэж харагдсан байна. Ахлах шүүгч Ли Сэю Кин Агарвал Лид харилцаанаас өмнө ч тансаг бэлгээр “тогтвортойгоор булсан” бөгөөд буцаан төлүүлэхгүй гэж удаа дараа тайвшруулж байсан гэж тогтоожээ. Үүний зэрэгцээ Лид өгсөн зүйлсийг хариуцагч тал “хайр, энхрийллийн үүднээс өгсөн бэлэг” гэж ойлгож байсан байр суурьтай нийцэж байна гэж шүүх үзсэн байна. Ийм нөхцөлд “зээл” гэж тогтоох босго өндөр хэвээр гэдгийг шийдвэр онцоллоо.

Агарвал нэхэмжлэлдээ кредит картын төлбөр, гадаад аялал, фэншүй зөвлөгөө, амь насны даатгалын шимтгэл зэрэг зардлыг нэрлэсэн. Түүний тайлбараар бол Ли түүнээс “хүүгүй олон төрлийн зээл хүссэн” гэж шүүхийн материалд дурдагдсан байна. Гэвч шүүх эдгээр зардлыг зээл олгосон гэж үзэхэд хангалттай баримт бичгийн нотолгоо алга гэж дүгнэжээ. Тухайлбал мөнгө хүлээн авснаа хүлээн зөвшөөрсөн, эсвэл зээлийн нөхцөлийг тодорхойлсон баримт дутсан нь шийдвэр гарахад шийдвэрлэх нөлөө үзүүлсэн байна.

Ли Сэю Кин мөн талуудын санхүүгийн байр суурийг ажиглалт болгон тусгаж, нэхэмжлэгчийг боломжийн өргөн, өндөр хэрэглээтэй хүн, харин хариуцагчийг түүнтэй адил түвшний орлоготой биш гэж тэмдэглэсэн. Энэ нь харилцааны үеийн зарцуулалт тухайн хүний амьдралын хэв маяг, сонголттой салшгүй холбогдож болохыг сануулсан тайлбар болж байна. Өөрөөр хэлбэл, өндөр хэрэглээтэй хүний хувьд тодорхой хэмжээний төлбөр, бэлгийг тухайн үедээ сайн дураар гаргасан эсэхийг шүүх бодитоор үнэлсэн гэсэн үг. Тиймээс “буцаан төлүүлнэ” гэх итгэлцэл бодитоор тогтоогдоогүй нөхцөлд нэхэмжлэлийн үндэслэл сулддагийг уг хэрэг харууллаа.

Шийдвэрт өмнөх жишээнүүдийг ч дурдсан байна. Тухайлбал К Кавшиган, Нора Тан нарын өөр маргаантай холбоотой өмнөх хэргийн жишээг татан, Сингапурын шүүхүүд романтик харилцааны хүрээний мөнгөн маргаанд хатуу шалгуур баримталдгийг сануулжээ. Энэ төрлийн хэрэгт “бэлэг” байсан уу, “зээл” байсан уу гэдгийг шүүх зөвхөн мэдүүлгээр бус, баримтаар тогтоохыг шаардах хандлага хэвээр байгааг уг шийдвэр бататгаж байна. Иймээс харилцааны хүрээнд өгсөн мөнгө, төлбөр тус бүр дээр дараа нь эрх зүйн шаардлага тавих бол бичгээр нотлогдох түвшний тохиролцоо чухал хэвээр гэсэн дохио болж байна.

Шүүхийн шийдвэрийн төгсгөлд Ли Сэю Кин Уильям Конгривын эшлэлийг иш татаж, “Хайр үзэн ядалт болон хувирахад тэнгэрийн уур хилэн, эмэгтэйг жигшүүлэхэд тамын догшин хорсол түүнээс ч хүчтэй” хэмээн дурдсан байна. Тэрээр мөн “ийм сэтгэл хөдлөл зөвхөн нэг хүйстний онцгой өмч биш” гэж тэмдэглэжээ. Эцэст нь, энэ хэрэг нь харилцааны үед “сайн дураар” гаргасан зардлыг дараа нь буцаан нэхэмжлэхэд шүүх ямар өндөр босго тавьдгийг дахин нэг удаа тодруулсан шийдвэр болж үлдлээ.