Клиникийн сэтгэл зүйч харилцаа дуусах дохио болдог таван хэллэгийг нэрлэж, хэрхэн хариулахыг зөвлөжээ

Клиникийн сэтгэл зүйч доктор Сабрина Романофф хосын харилцаанд “дуусах шат” руу ойртож буйн дохио болж болох таван төрлийн хэллэгийг нэрлэж, тэдгээрт хэрхэн хариулах талаар зөвлөжээ. Түүний тайлбарласнаар эдгээр өгүүлбэр нь өнгөндөө үндэслэлтэй, энгийн мэт сонсогдовч бодит байдал дээр хариуцлагаас бултах, эргэлзээ тарих зорилгоор давтагдан хэрэглэгдэх нь байдаг. Ийм үгс нь маргааныг шийдэхээс илүүтэй нөгөө талыг өөрийгөө буруутгах мөчлөг рүү түлхэх эрсдэлтэй гэж тэр үзсэн байна.

Романоффын онцолсон “улаан туг” хэллэгүүдэд “Би угаасаа тийм хүн”, “Чи хэт эмзэг”, “Би уучлал гуйчихсан”, “Би чиний төлөө их зүйл хийдэг”, “Чи дандаа ингэдэг” гэсэн өгүүлбэрүүд багтжээ. Тэр эдгээрийг харилцааны асуудлыг бодитоор хэлэлцэхийн оронд сэдвээс бултах, эсвэл нөгөө хүний мэдрэмжийг хүчингүй мэт болгох өнцгөөр ашиглагдаж болохыг тайлбарласан байна. Ялангуяа байнга давтагдах үедээ ийм үгс нь “одоо байгаа асуудал”-аас анхаарал сарниулж, хэний буруу болох тухай маргаан руу гулсуулдаг гэжээ. Ингэснээр нээлттэй ярилцах орон зай хумигдаж, итгэл алдагдах нөхцөл бүрддэгийг тэр сануулсан байна.

Түүний өгсөн гол чиглэл нь маргааныг ерөнхий дүгнэлт, шошго наалтаас бус тухайн үйл явдлаас эхэлж ярилцах явдал байв. Өөрөөр хэлбэл “чи дандаа” гэх мэт өргөн хүрээний буруутгал руу шууд орохгүй, юу болсон, яаж мэдрэгдсэн, ямар хэрэгцээ зөрчигдсөн бэ гэдгийг эхлээд хэлэлцэхийг зөвлөжээ. Дараа нь, хэрэв яг адил хэв маяг давтагдаж байгаа нь ажиглагдвал тэр хэсэгт шилжиж, давтагддаг загварын талаар тодорхой хэлэх нь зохимжтой гэж үзсэн байна. Романоффын хэлснээр энэ дараалал нь хүн хоорондын яриаг илүү бодит, баримжаатай байлгаж, дайралт биш тохиролцооны хэлэлцүүлэг болгоход тусалдаг.

Эндээс ургах хамгийн чухал мессеж нь хил хязгаараа тодорхойлох шаардлага юм. Түүний тайлбарласнаар эргэлзээ төрүүлдэг, эсвэл нэг талыг байнга өөрийгөө буруутгахад хүргэдэг хэллэгүүдтэй нүүр тулах үед “юуг хүлээн зөвшөөрөх вэ, юуг зөвшөөрөхгүй вэ” гэдгээ хосууд тод хэлж сурах хэрэгтэй. Маргаан үүсэх бүрт уучлалт гуйснаар бүх зүйл дууссан мэтээр хаах, эсвэл “би чиний төлөө их зүйл хийдэг” гэж өр тавих байдлаар асуудлыг дарах нь бодит шийдэл биш гэж Романофф үзжээ. Харин тухайн ярианд юу хэрэгтэй, ямар байдлаар харилцахыг хүсэж байгаагаа тогтоож, тэр хүрээндээ ярилцах нь харилцааг тэнцвэртэй болгох үндэс гэж зөвлөсөн байна.

Романоффын судалгааны өгүүллүүд Psychiatry Research сэтгүүлд хэвлэгдэж, Harvard Medical School Mysell Psychiatry Research Symposium дээр танилцуулагдсан гэж нийтлэлд дурджээ. Тэр өмнө нь The New York Times, Forbes, Women’s Health, USA Today-д онцлогдож, CBS болон ABC сувгаар гарч байжээ. Ийм төрлийн хэллэгүүд ганц удаа хэлэгдсэндээ бус, байнга давтагдахдаа асуудал болдгийг Романофф онцолсон бөгөөд сонсогдож буй үгний цаадах санаа, хэрэглэж буй хэв маягийг анзаарахыг зөвлөсөн байна. Эцэст нь, асуудлыг бодит үйл явдлаас нь эхлүүлж ярих, давтагддаг хэв маягийг нэрлэх, хил хязгаараа тогтоох гэсэн гурван алхам нь хосуудад төөрөгдөл, өөрийгөө буруутгах мөчлөгөөс гарах гарц болж чадна гэжээ.