Гэр бүлийн хөрөнгийн оффисууд татварын хасалтын аргыг эргэн сонирхож байна

2017 оны АНУ-ын Татварын шүүхийн шийдвэр гэр бүлийн хөрөнгийн оффисуудад тодорхой нөхцөлд хөрөнгө оруулалтын зардлаа татвар ногдох орлогоос хасах боломж нээсэн. Гэвч энэ нь бүх гэр бүлийн оффист автоматаар хэрэгжих нийтлэг загвар биш, тухайн хэргийн баримт, үйл ажиллагаанд тулгуурласан чиглэл байв. Тус шийдвэрийн дараа ийм хасалтыг ашиглах сонирхол нэмэгдсэн ч шинэ татварын хуулиар төрөлжсөн зүйлчилсэн хасалтыг түдгэлзүүлсэн зохицуулалт байнгын болсон нь гэр бүлүүдийг дахин өөр хувилбар эрэлхийлэхэд хүргэж байна. Үүний зэрэгцээ хөрөнгө оруулалтын зардлыг хасах оролдлого нь АНУ-ын Дотоодын орлогын албаны шалгалтад өртөх эрсдэл дагуулна.

Энэ хүрээнд зарим гэр бүл Lender загварт анхаарч эхэлжээ. Уг загвар нь гэр бүлийн хөрөнгийг дангаар удирдах энгийн бүтэц бус, мэргэжлийн бизнесийн үйл ажиллагаа явуулж байсныг нотлох шаардлагатай. Оффисууд ажилтан нэмэх, өдөр тутмын үйл ажиллагаагаа өөрчлөх, удирдлагын эрх мэдэл болон шийдвэр гаргалтын хариуцлагыг тодорхой болгох хэрэгтэй байж болно. Өөрөөр хэлбэл, татварын хасалт авахын тулд гэр бүлийн хөрөнгийн удирдлагыг бодит бизнесийн бүтэц болгон зохион байгуулах шаардлага гарна.

Жозеф Мединагийн хэлснээр, ийм бүтэц бий болгох зардлыг зөвтгөхийн тулд ихэвчлэн дор хаяж 300 сая ам.долларын хөрөнгө оруулалт хийх боломжтой хөрөнгө шаардлагатай. Энэ босго нь гэр бүлийн оффис байгуулах шийдвэрийг зөвхөн татварын хэмнэлтээр тайлбарлах боломжгүйг харуулж байна. Ажилтан, үйл ажиллагаа, удирдлагын тогтолцоо бүрдүүлэх зардал нь гэр бүлийн хөрөнгө болон дотоод харилцаанд нэмэлт дарамт учруулж болзошгүй. Мөн оффисын бодит үйл ажиллагааг баримтжуулж, татварын байгууллага болон шүүхийн өмнө тайлбарлах шаардлага гарна.

Кевин Мацийн тайлбарласнаар, Lender Management дөрвөн үеийн, газарзүйн хувьд тархай байрласан олон арван гэр бүлийн гишүүнд үйлчилж байсан нь бие даасан хөрөнгө удирдлагын бизнес мэт ажилласныг харуулсан. Тус байгууллага зах зээлд арилжаалагддаг үнэт цаас удирдсаны төлөө гол төлөв тогтмол хураамж аваагүй, харин гэр бүлийн хөрөнгө оруулалтын компаниудын ашгийн эрхээр урамшдаг байжээ. Мац “Хэрэв та тогтоосон жишиг үзүүлэлтэд хүрэхгүй бол урамшуулал авахгүй. Энд жинхэнэ бизнесийн эрсдэл бий” гэж хэлсэн байна. Түүний тайлбар нь ийм бүтэц зөвхөн татварын зорилготой байгууллага бус, хөрөнгө оруулалтын үр дүнгээс хамаарсан бодит эрсдэл, урамшуулалтай бизнес байх ёстойг харуулж байна.

Гэхдээ уг загвар гэр бүлийн харилцаанд шинэ зөрчил үүсгэж болзошгүй. Мединагийн хэлснээр, гэр бүлийн бүх гишүүн гэр бүлийн оффисыг эзэмшихгүй байж болох тул хөрөнгө оруулалт онцгой амжилт үзүүлбэл зарим гишүүн бусдаасаа илүү чинээлэг болно, харин алдагдлыг оффисын эзэмшигч тал үүрэх магадлалтай. Сара Керр Северсон Lender загвараас гадуурх хүмүүс гэр бүлийн оффис байгуулахдаа илүү эрх чөлөөтэй байна гэж найддаг ч энэ нь хайнга хандах нөхцөл бүрдүүлж болзошгүй гэжээ. Харин Lender Management-ийн бодит үйл ажиллагаанд хяналт тавигдаж байсныг мэддэг байсан тул ийм хайнга байдал боломжгүй байсан байна. Мединагийн хэлснээр, гэр бүлүүд өөрсдийн нэрээр нэрлэгдсэн шүүхийн хэрэгтэй болохыг хүсдэггүй бөгөөд энэ нь татварын бүтэц сонгохдоо хууль зүйн эрсдэлийг тооцох шалтгаан болж байна.